و روابط دوستانه داشتند و رفتار آنان حتّى با بهائيان چنان بود كه برخى از افراد اين فرقه به اسلام مىگرويدند و شيعه مىشدند و با شيعيان وصلت مىكردند . شايد چنين تساهل و تسامح و سلم و صفايى در نقاط ديگر كم‌سابقه باشد . در آن زمان گاهى اخبارى و رواياتى از گذشته‌هاى دور شنيده مىشد كه ميان شيعيان و سنّيان اختلافاتى بروز مىكرده و كار به مناقشه و ستيزه و زدوخورد مىكشيده است . بيگمان اگر همچنين اتّفاقاتى روى مىداده بر اثر تحريكات بدخواهان و بيگانگان و سودجويان بوده است و گرنه در سالهايى كه از آن سخن مىگوييم و حتّى بعد از آن كسى چنين رويدادى را به ياد نمىآورد .